Psychoterapia

Cechy DDA

  • Czytany 911 razy

Cechy charakterystyczne dla osób z syndromem DDA

Lęk przed utratą kontroli

- staram się nie reagować zbyt emocjonalnie
- lubie kiedy wszystko jest na swoim miejscu
- czuję się zaniepokojony, kiedy mam świadomość, że nie panuję nad wszystkim
- czułbym się znacznie lepiej, gdybym miał większy wpływ na to, co się dzieje
- ktoś w mojej rodzinie nie panował nad sobą
- w mojej rodzinie miała miejsce przemoc fizyczna
- w mojej rodzinie chaos wybuchał zupełnie niespodziewanie

Lęk przed uczuciami

- trudno mi wyrażać uczucia
- często nie jestem świadom swoich uczuć
- czasami myślę, że uczucia są wyłącznie ciężarem
- przeraża mnie, czego mógłbym się dowiedzieć, gdybym pozwolił sobie na jakiekolwiek uczucia
- w mojej rodzinie nie należało wyrażać uczuć takich jak: wina, skrucha, wstyd, lęk, radość, ból, miłość, złość, smutek

Lęk przed konfliktem

- jeśli pojawia się konflikt, staram się rozładować sytuację
- uważam, że konflikty są czymś złym i prowadzą do przemocy
- za wszelką cenę staram się uniknąć konfliktu, dostosowuję się, zmieniam plany
- konflikt w mojej rodzinie oznaczał przemoc
- konflikt oznaczał, że ktoś się na kogoś wydzierał
- w mojej rodzinie konflikt oznaczał, że ktoś mógł mnie opuścić fizycznie/emocjonalnie

Nadmiernie rozwinięte poczucie odpowiedzialności

- mam skłonność do poczucia odpowiedzialności za wszystko
- jeżeli trzeba wykonać jakąś dodatkową pracę, zgłaszam się na ochotnika
- trudno mi odmówić, kiedy ktoś prosi mnie o pomoc
- pomagałem wszystkim i troszczyłem się o wszystko w mojej rodzinie
- w mojej rodzinie chwalono mnie, gdy zachowywałem się jak dorosły
- to ja w mojej rodzinie fizycznie i emocjonalnie troszczyłem się o mojego ojca/matkę

Poczucie winy

- czuję się winny za odczuwanie jakichkolwiek własnych potrzeb
- często czuje się winny za bycie ciężarem dla innych
- ciągle za wszystko przepraszam
- przepraszam za rzeczy, które nie wymagają przeprosin
- w mojej rodzinie ktoś zawsze był obwiniany
- w mojej rodzinie to właśnie mnie obciążano odpowiedzialnością za rzeczy, za które nie powinienem odpowiadać
- w mojej rodzinie brałem na siebie winę za to, czego nie popełniłem, po to jedynie, by zakończyć kłótnię

Niezdolność do odprężenia się oraz do spontanicznej zabawy

- zabawa jest dla mnie trudnym zadaniem
- kiedy ludzie śmieją się zbyt głośno, zaczynam odczuwać niepokój
- w znacznej mierze jestem samotnikiem
- mam skłonność, by nie śmiać się bez uprzedniego sprawdzenia, czy inni też się śmieją
- w mojej rodzinie głośny śmiech oznaczał, że sprawy wymykają się spod kontroli
- w mojej rodzinie, kiedy tylko odprężyłem się zawsze zdarzało się coś złego
- w mojej rodzinie zabawa zawsze oznaczała picie

Ostra, bezlitosna samokrytyka

- jestem dla siebie najsurowszym krytykiem
- zbyt szybko się osądzam
- jestem swoim najgorszym wrogiem
- w mojej rodzinie nigdy niczego nie robiłem dobrze
- naturalną reakcją na problemy w mojej rodzinie było obwinianie, "ciche dni" i odrzucenie
- w mojej rodzinie za każdy błąd ponosiło się straszne konsekwencje

Życie w świecie zaprzeczeń

- nie stosuję żadnych zaprzeczeń
- kiedy czuję się zagrożony, przyjmuję pozycję obronną
- czasem wolę skłamać, niż przyznać się do popełnionego błędu
- w mojej rodzinie nikt nie przyznawał się do tego, że ma jakieś problemy
- w mojej rodzinie nigdy nie wiedziałem czego ode mnie chcą
- w mojej rodzinie wszyscy staraliśmy się unikać zajmowania się naszymi problemami

Pozostawanie w roli ofiary

- często czuję się bezradny
- mam wrażenie, że cokolwiek bym nie zrobił, niczego to nie zmieni
- zawsze sprzątną mi sprzed nosa to, czego potrzebuję
- w mojej rodzinie miała miejsce przemoc fizyczna
- w mojej rodzinie na porządku dziennym były wrzaski, krzyki, wzajemne obwinianie
- w mojej rodzinie miało miejsce wykorzystanie seksualne

Zachowania kompulsywne

- mam nałogowy (obsesyjny) stosunek do: punktualności, seksu, schludności, jedzenia, alkoholu, pracy, robienia zakupów, korzystania z podręczników autoterapeutycznych, gromadzenia majątku, hazardu, praktyk religijnych

Tendencja do mylenia miłości z litością

- przyciągają mnie ludzie, którym mogę pomóc lub których mogę wyleczyć
- mam skłonność do nawiązywania blizszych znajomosci z osobami, które zostały zranione lub są trudno dostępne
- największą bliskość odczuwam wówczas, gdy komuś pomagam
- w mojej rodzinie zawsze ktoś miał kłopoty
- w mojej rodzinie byłem dla wszystkich powiernikiem
- w mojej rodzinie być blisko kogoś, oznaczało pomagać mu

Lęk przed porzuceniem

- odejście jest dla mnie niezwykle trudne
- nienawidzę mówić "żegnaj"
- pozostawałem w bliskich związkach o wiele za długo, niż powinienem
- kiedy ktoś bliski wyjeżdża, boję się, że nigdy więcej go/jej nie zobaczę
- w mojej rodzinie ojciec/matka odeszli prawie bez słowa
- członkowie mojej rodziny pojawiali się i znikali bez specjalnego uprzedzenia, a ja musiałem się jakoś dostosowywać
- w mojej rodzinie byłem pozostawiony sam sobie

Myślenie kategoriami "białe" lub "czarne"

- gdy staję wobec jakiegoś problemu, trudno mi wymyśleć więcej niż jedno rozwiązanie
- mam skłonność do myślenia w kategoriach dobro-zło
- zawsze wydaje mi się, że tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa
- jeżeli ty masz rację, to ja napewno się mylę
- życie w mojej rodzinie było albo martwą ciszą, albo piekielnym sztormem
- w mojej rodzinie stale posługiwaliśmy się takimi terminami, jak: zawsze, nigdy, bezwzględnie, całkowicie

Zalegający żal

- staram się unikać mówienia o swojej rodzinie
- często myślę "przeszłość jest już zamknięta, nie warto się nią zajmować"
- tak bardzo próbuję nie myśleć o przeszłości, a wciąż mnie ona prześladuje
- pamiętam jak mówiono mi "nie denerwuj się"
- w mojej rodzinie smutek był zabroniony
- w mojej rodzinie smutek był uważany za przejaw słabości
- kiedy opowiadam historie o mojej przeszłości, mam tendencję do odcinania się od swoich uczuć

Zdolność przetrwania

- często czuję się jak bojownik, któremu udało się przetrwać
- często mam wrażenie, że po tym, co przetrwałemw dzieciństwie dam sobie radę z każdą sprawą
- w mojej rodzinie wróg był w domu
- przetrwanie umożliwiła mi moja niezależność
- nauczyłem się, że nie mogę na nikim polegać
- pomimo moich gorących modlitw, nikt w mojej rodzinie nie przyszedł mi z pomocą

Za: T. Cermak, J. Rutzky "Czas uzdrowić swoje życie".

© 2017-2020 Patrycja Bukała. All rights reserved!